Kilka pytań do właścicieli.

• Jak wiele domów podobnych do tego znacie w swoim sąsiedztwie?

Nasz pomysł zrodził się w 2000 roku . Wtedy było tutaj jeszcze w miarę spokojnie. Bieszczady są obecnie modne, a ziemię tutaj wykupują wyłącznie "ludzie z miasta". Osobiście znamy wielu podobnych do nas. Sami nie mieliśmy pojęcia, a nawet pieniędzy aby podołać temu zadaniu. Ale nie tylko my wpadliśmy na równie szalony pomysł. Równolegle ze Stefanówką powstawał dom przeniesiony z Podlasia do wsi Krywe. W Wetlinie znam ich co najmniej kilka. Podobno do dziś w Bieszczady przeniesiono już kilkadziesiąt starych chałup. Obecnie znamy niejedną osobę, która z chęcią uczyniłaby podobny krok.

• Rozłożony dom na części pierwsze, został przewieziony i złożony na nowo. Na ile udało się Wam zachować pierwotny charakter domu?

Naszym zdaniem w Polsce brakuje porządnych planów zagospodarowania przestrzennego, lub zwykłego zacięcia lokalnych władz aby inwestorzy nie budowali według maksymy „wolnoć Tomku w swoim domku", czyli bez świadomości, że inwestycja swym charakterem słabo wpisuje się w lokalny krajobraz. Mnożą się realizacje przedziwnych tworów architektonicznych, bez związku z tradycyjnym budownictwem. Staraliśmy się zatem, aby Stefanówka zachowała oryginalny podkarpacki styl domu mieszczańskiego zbudowanego w technologii wieńcowej. O ile z zewnątrz, chcieliśmy się wtopić w krajobraz, to wewnątrz, pierwotny charakter ścian tynkowanych na matach z trzciny był już nie do odtworzenia. Zatem wnętrza, zostały zaaranżowane i wykonane na nowo, choć w „przaśnym" charakterze. Całe przedsięwzięcie kosztowało nas masę trudu, wysiłku i nerwów. Przede wszystkim zdani byliśmy na własne siły, gdyż na początku lat 2000, nie było w regionie wyspecjalizowanych firm.

• Co w trakcie budowy okazało się najtrudniejsze?

Oprócz biurokracji na którą chyba każdy narzeka, mierzyliśmy się np. z odległością do sklepów. Materiały do budowy dowoziliśmy z miejsca odległego o 60 km, a wykończeniowe nawet z Krakowa, Rzeszowa i Warszawy. Do "mszenia", czyli utykania w elewacji wiórami drewnianymi ściągaliśmy fachowca aż z podhala. Mitem jest także łatwy dostęp do sezonowanego, suchego drewna w Bieszczadach.
Kolejną uciążliwością okazał się zwykły brak chętnych rąk do prac wykończeniowych. Widocznie wszyscy, którzy chcą i potrafią pracować szukają chleba poza granicami Polski... Sami z żoną wykańczaliśmy wnętrza, gdyż nie mieliśmy komu zlecić tych prac. W trakcie prac wykończeniowych podróżowaliśmy 2 – 3 razy w miesiącu z miejsca odległego aż o 500 km, jadąc w piątkową noc, aby od rana w sobotę i następnie niedzielę do wieczora pracowac jako tapeciarze, malarze, stolarze. Następnie wracaliśmy nocą do naszego domu, aby w poniedziałek stawić się w pracy.

Pomimo wielu trudności, jesteśmy dumni, że dom powstał i jest dla nas szczęśliwym miejsce gdzie spełniły się nasze bieszczadzkie marzenia.

Przez wiele lat sami cieszyliśmy się jego zaciszem oraz wygodami. Obecnie jest dostępny dla naszych Gości i Przyjaciół.

Słowo „sielanka” podobnie zresztą jak „idylla”, mają podwójne znaczenie: mogą oznaczać niczym niezmącone, pogodne, spokojne i beztroskie życie jak również utwór poetycki przedstawiający w sposób wyidealizowany uroki życia wiejskiego. Ilekroć gościmy w naszej Bieszczadzkiej Stefanówce poznajemy na nowo ich znaczenie. Tutaj można naładować akumulatory, by z nową siłą radzić sobie w rzeczywistości, w jakiej przychodzi nam funkcjonować. Spędzony w gronie rodziny i przyjaciół, pozornie bezproduktywny czas jest tak naprawdę czasem sprawiania swoim bliskim i nam samym małych radości, układania myśli, gromadzenia siły by móc po krótkim wytchnieniu znów wystartować do biegu. Cieszmy się chwilą i gromadźmy wspomnienia na czas trudny i niespokojny:

Dzięki wspomnieniom - wracam.
Gdy spotyka cię nieszczęście, wróć do chwil,
kiedy w twoim życiu świeciło słońce,
kiedy beztrosko liczyłeś kropelki biedronek,
kiedy śmiech jak dzwoneczki
wypełniał powietrze, a potem pomyśl,
że jeszcze wiele takich chwil przed tobą.

autor: Katarzyn Ledwoń

Jedzie bieszczadzka ciuchcia - oficjalna strona "Bieszczadzka Kolej Leśna".